ویژگیها و قوانین تشخیصی مشکل بیان نوشتاری طبق DSM IV

ویژگیها و قوانین تشخیصی مشکل بیان نوشتاری طبق DSM IV

مراحل تغییر، مشکلات توأم با مشکل­های نوشتاری و تشخیص افتراقی مراحل تغییر:

با اینکه اولین نشونه­های مشکل نوشتن ممکنه از شروع آموزش مشاهده شن اما قبل از گذشت مدت زمانی (در حدود 1 تا 2 سال) از آموزش نوشتن نمی­توان به تشخیص مشکل بیان نوشتاری دست به کار شد. این مشکل می­تونه در کودکان بزرگتر و بزرگسالان هم پابرجا بمونه و پیش آگهی درازمدت اون خوب شناخته شده نیس (DSM – IV).

مشکلات توأم: مشکل­های توأم با مشکل بیان نوشتاری معمولاً همون مشکل­هایی هستن که با مشکل­های یادگیری، به طورکلی، همراهند. اینجوری، دراین مشکل نیزاغلب با ضعیف کردن روحیه، کاهش سطح احترام خود و مشکل­هایی در ظرفیت­های سازشی مواجه هستیم. هم اینکه این احتمال هست که مشکل­های کنترل ارتباطی، اختلاف ورزی همراه با برانگیزاندن بقیه، مشکل توجه – فزون کنشی، افسردگی مهاد یا یه مشکل کژخویی در مبتلایان به مشکل بیان نوشتاری دیده شه (DSM IV).

برنینگر و ابات (1994) بر وجود مشکلاتی در قلمرو عمل­های اجرایی و انگیزشی تأکید کرده­ان و هوپر و همکاران (1994) هم نشون داده­ان که مشکل نوشتن می­تونه به وجود اومده توسط از دست دادن انگیزه، ناتوانی در کنترل رفتارها یا تمایل به تنهایی باشه. این مؤلفان براین باورندکه مشکلات نوشتن در مدرسه، در بیشتر موارد ناراحتی و شرمساری رو به دنبال داره و واسه مقابله با این عوامل منفی، کودکانی رو که دارای مشکل­های نوشتن هستن با روی آوردن به رفتارای نامتناسب تلاش می­کنن تا ازتکالیف نوشتنی دوری کنن.

با در نظر گرفتن پیچیدگی مراحل نوشتن و درنظر گرفتن این نکته که نوشتن، آخرین قلمرو تغییر زبون در کودکه (هوپر وهمکاران، 1994)، عجیب نیس که مشکل­های بیان نوشتاری با مشکل­های زبون گفتاری، خوندن و حساب کردن هم همراه باشن. با اینکه همونجوری که برنینگر (1994) خاطر نشون کرده، رابطه بین این نظام­های نمادی، اصلا ثابت نیس و وجود مشکل تو یه زمینه رو نمی­توان با در نظر گرفتن مشکلاتی در مورد­های دیگه تبیین کرد. پس این باور تقریباً عمومی که طبق اون مشکل­های زبون نوشتاری همیشه با مشکل خوندن همراهند، نمی­تونه موردقبول قرار گیرد، به ویژه که تحقیق­های برنینگر و هارت (1992،1993) امکان جدا از هم بودن نظامهای خوندن و نوشتن رو ثابت کرده­ان و نشون داده­ان که بعضی از کودکان دارای مشکلات خوندن هستن بدون اینکه در زمینۀ نوشتن مسأله­ای داشته باشن و یه سری های دیگه از اونا در نوشتن مشکلاتی دارن بدون اینکه در خوندن ضعیف باشن. اما به هرحال، همونجوری که انتظار می­رود، بیشتر کسائی که به مشکل بیان نوشتاری گرفتار هستن، مشکل­هایی رو در قلمروهای خوندن وحساب کردن هم نشون می­بدن (DSM-IV).

تشخیص افتراقی: در مورد تشخیص افتراقی این مشکل باید به همون نکاتی توجه شه که در مورد مشکل­های یادگیری یادآوی کردیم. وقتی فقط با مشکل املا یا بد خطی مواجه باشیم بدون اینکه مشکلات بیان نوشتاری وجود داشته باشن نمی­توان به تشخیص مشکل گذشته دست به کار شد. در صورتی که بد خطی، به وجود اومده توسط مشکل هماهنگی حرکتی باشه تشخیص مشکل اکتساب هماهنگی باید مورد نظر قرار گیرد (DSM-IV).

Author: 92